خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا از من بگو بیگانه مشرب آشنائی راجفا نادیده ارباب وفاکش بی وفائی را
۲
روا چون داشتی برداشتن از جان سپاری دلکه باری دل به دست آورده باشی ناروائی را
۳
به ناز آسوده بر دیبای سلطانی چه غم داردبود گر خار و خارا بستر و بالین گدائی را
۴
اگر چین سر زلف تو را مشک ختن گفتمپریشانم خطا شد در گذر از من خطائی را
صفحهٔ ۱ از ۲