خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان مرا بیش ز مرغان قفس زاریهاستکه به غیر از شکن دام گرفتاریهاست
۲
بینم آن خواب اگرم دیده به عمری غنودکه مرا عمر دگر مایه بیداریهاست
۳
آسمان شد ز پی خصمی من پشت زمینای دل ای دیده من وقت مددکاریهاست
۴
روز تنهائی و پایان وصال و شب هجرای غم عشق بیا کاول غمخواریهاست
صفحهٔ ۱ از ۲