خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرده در آینه حسنِ رخ خُود ، شیدایت،طره ز آن سلسلهها ریخته اندر پایت
۲
رخت بر بام سموات کشد فتنه اگرجلوه ناز بدین شیوه کند بالایت
۳
کمتر از خون مدد دیده کن ای دل ترسمکه به طوفان دهد این قطره دریا زایت
۴
گشت پایان تو پیدا مگر ای دشت جنونبر نتابید به رسوائی ما صحرایت
صفحهٔ ۱ از ۲