خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازم اندیشه مژگان سیاه دگر استملک دل عرصه جولان سپاه دگر است
۲
نیست از زلف بتان مصلحت آزادی دلمرغ پر ریخته را دام پناه دگر است
۳
مهر سنجم همه در کفه استغنایشگرچه صد کوه و کمر همسر کاه دگر است
۴
ننگم از بی کلهی نیست که در کشور عشقنیک چون بنگری آن نیز کلاه دگر است
صفحهٔ ۱ از ۳