خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر سرو که طوبیش ز قد منفعل آیدگر جلوه شمشاد تو بیند خجل آید
۲
با لاله صد داغ خوشم از همه گل هازان روی که از نکهت او بوی دل آید
۳
تا چند خورم غصه دل، دل شکنی کوکاین خانه مخروبه به او منتقل آید
۴
بی فاصله زلف و خطت اطراف بگیرنداین حلقه بدان سلسله چون متصل آید
صفحهٔ ۱ از ۲