خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خسرو حسن تو جائی زده بر خرگه نازکه به صد واسطه آنجا نرسد عرض نیاز
۲
سفر کعبه کنم تا به خرابات رسمزانکه سالک به حقیقت رسد از راه مجاز
۳
ختم کردم سفر زلف بتان تا چه شودشب تاریک و محل خطر و راه دراز
۴
هر که آن خال سیه دید و لب میگون گفتعاقبت فرش ره میکده شد سنگ حجاز
صفحهٔ ۱ از ۲