خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه یک عقده ز کارش نکند باز منمچرخ و صد عقده به کارش فکند باز منم
۲
نیست مرغی که پرش رُست و نزَد بالی، مانددر دل مرغی اگر حسرت پرواز منم
۳
زلف در پای تو کو دست که بینم روزیتا بدین دولت شایسته سرافراز منم
۴
بگشا لب به تبسم که مسیحا گویدآنکه هرگز نکند دعوی اعجاز منم
صفحهٔ ۱ از ۲