خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - در صفت معشوق روحانی و تجلیات نورانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بی لطف تو جان نداردجان بی تو سر جهان ندارد
۲
ناید ز کمال عقل عقلیتا نام تو بر زبان ندارد
۳
ناید ز جمال روح روحیتا عشق تو در میان ندارد
۴
جز در خم زلف دلفریبتروحالقدس آشیان ندارد
صفحهٔ ۱ از ۸