خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - آن شاعر این شعر را در پاسخ حکیم سنایی فرستاد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باش تا حسن نگارم خیمه بر صحرا زندشورها بینی که اندر حبة الماوا زند
۲
از علای خلق او عالم چو علیین شودپس خطابش قرب «سبحان الذی اسری» زند
۳
کیست کو پهلو زند با آنکه دولتخانه رااز بزرگی سر به «اوادنی» و «ما اوحی» زند
۴
در حجاب کبر یا چون باریا جولان کندتکیه کی بر مسند «لا خوف» و «لا بشری» زند
صفحهٔ ۱ از ۳