خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابوالمعالی یوسف بن احمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آبرویی کان شود بی علم و بی عقل آشکارآتش دوزخ بود آن آبرو از هر شمار
۲
پیشی آن تن را رسد کز علم باشد پیش دستبیشی آن سر را رسد کز عقل باشد پایدار
۳
وای آن علمی که از بی عقل باشد منتشروای آن زهدی که از بی علم یابد انتشار
۴
ای که می قدر فلک جویی و نور آفتابیک شبه بیداریی چون چرخ و چون انجم بیار
صفحهٔ ۱ از ۱۵