خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۲ - در نکوهش و ابراز نارضایی از خود
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظر همی کنم ار چند مختصر نظرمبه چشم مختصر اندر نهاد مختصرم
۲
نمی‌شناسم خود را که من کیم به یقیناز آنکه من ز خود اندر به خود همی نگرم
۳
عیان چو باز سفیدم نهان چو زاغ سیاهچنین به چشم سرم گر چنان به چشم سرم
۴
شکر نمایم و از زهر ناب تلخ ترمبه فعل زهرم اگر چه به قول چون شکرم
صفحهٔ ۱ از ۱۳