خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۵ - حکایت
باب یازدهم - در تمهید معذرت از گناه و کیفیّت آن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ایّام کسری روشن روانکه عدلش متین بود و حکمش روان
۲
ستاره شناسان آن روزگارمگر بازگفتند با شهریار
۳
که یک هفته بارندگی ها بودوزان پس پراکندگی ها بود
۴
چنان آب ها جمله گردد تباهشود مردمان را دگر رسم و راه
صفحهٔ ۱ از ۶