خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۶ - در صفات ذات اقدس باری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خدایی که به جز تو ملک‌العرش ندانمبجز از نام تو نامی نه برآید به زبانم
۲
بجز از دین و صنعت نبود عادت چشممبجز از گفتن حمدت نبود ورد زبانم
۳
عارفا فخر به من کن که خداوند جهانمملک عالمم و عالم اسرار نهانم
۴
غیب من دانم و پس غیب نداند به جز از منمنم آن عالم اسرار که هر غیب بدانم
صفحهٔ ۱ از ۷