خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه بیداد است ای شمشاد قامت می‌کنیدر شکرخندی نهان شور قیامت می‌کنی
۲
جام بی‌مهریت بادا سرنگون زاهد چو چرخباده‌نوشان محبت را ملامت می‌کنی
۳
در چنین فصلی که بوی گل به دامان هواستگر رسانی ساقیا جامی کرامت می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۱