خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دنیا پشت پا زن تا شه روی زمین باشیوز آن دل کز جهانش کنده ای صاحب نگین باشی
۲
قضا را نیست پروایی ز شادی و غم دلهاچرا تا می توان خرسند بود، اندوهگین باشی؟
۳
در اندام تو صورت بسته از بس معنی خوبیبه هر کس برخوری چون شعر رنگین دلنشین باشی
۴
نمی آیی برون از عهدهٔ یک سجدهٔ شکرشبه رنگ ماه نو از پای تا سر گر جبین باشی
صفحهٔ ۱ از ۲