خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا تو نفخه عنبر در آستین داریمگر عبور بر آن زلف عنبرین داری
۲
گرفته‌ای تو ز تاتارِ طره‌اش تاریکه تبت ختن چین در آستین داری
۳
به هر سپهر یکی کوکب درخشان هستتو مهر و مه به رخ و زهره در جبین داری
۴
به برگ لاله پراکنده غالیه از خطبه زلف و سنبل بویا به یاسمین داری
صفحهٔ ۱ از ۳