خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۵۲ - خسرو گلبن
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد وقت آن که از اثر باد صبحدمبر تخت سبزه خسرو گلبن نهد قدم
۲
گلشن شود ز جلوه عیان در خیال کوربلبل کند به نغمه اثر در دل اصم
۳
گردد ز بوی غنچه غمین نکهت بهشتآید ز رنگ لاله خجل گلشن ارم
۴
اکنون که شد ز لاله گلستان صنم ستانشاید که صوفیان نپرستند جز صنم
صفحهٔ ۱ از ۲