خلوتی با افسر کرمانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ماه پریچهر مطبوع خصایلای سرو صنوبر قد خورشید شمایل
۲
آن زلف چو شام تو که پرورده صبح استبر تیرگی بخت دل ماست دلایل
۳
پیداست که بر فرق کند خاک تحسر،آن دست که بر گردن تو نیست حمایل
۴
پرورده خون دل و سرچشمه چشم استسرو تو که با سرکشی آمد متمایل
صفحهٔ ۱ از ۳