خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۱۵ - صفت خبّاز
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خباز کزو بود فغانمزان حسن برشته سوخت جانم
۲
عکس مژه اش به سنگ و سندانجا کرده چو جای پنجه در نان
۳
هر چشمه ی کار اوست بیشکصد چشمه برنگ نان سنگک
۴
کز دور نگاه صبر شورشافروخته همچو دل تنورش
صفحهٔ ۱ از ۳