خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۱۶ - صفت کلّه پز
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر حرف ز کلّه پز کنم سرگردد به دهانم آب کوثر
۲
با چهره ی چون چراغ رنگینباشد چو فتیله جامه چرکین
۳
تابان چو چراغ شام دیجوربا جامه ی چرب و روی پر نور
۴
چون پای نهد کسی بدان کوسرها فرُش است در ره او
صفحهٔ ۱ از ۲