خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۳۹ - صفت تیرگر
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دیدن تیرگر دل زارگردید نشان تیرآزار
۲
چون ضعف بدن مرا تراشیداز گوشه ی چشم پوی من دید
۳
چوبی که به دست او شود تیرزود است، شود به چشم شوق او دیر
۴
در دل از بس که شوق دارددر شاخ چو برگ پر بر آرد
صفحهٔ ۱ از ۲