خلوتی با وحیدالزمان قزوینی
بخش ۵۱ - صفت مسگر
شهرآشوب کوچک
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باشد ز خیال مسگرم سرپر شور تر از دکان مسگر
۲
در وجد چو آیم از غم دوستخوشحالم اگر بریزدم پوست
۳
گر کاهش تن کند هلاکمچون مس در چرخ نیست باکم
۴
از سنگ جفای آن دلارامشد چون مس چکشیم اندام
صفحهٔ ۱ از ۲