خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیشب در آمد آن بت مه‌روی شب‌نقاببر مه کشید چنبر و در شب فکند تاب
۲
رخسارش آتش و دل بیچارگان سپندلعل لبش می و جگر خستگان کباب
۳
بر مشتری کشیده زمشک سیه کمانبر آفتاب بسته ز ریحان تر طناب
۴
در بر قبای شامی پیروزه‌گون چو ماهبر سر کلاه شمعی زرکش چو آفتاب
صفحهٔ ۱ از ۳