→ حضریاتخواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱سبحان من یسبّحه الرَّمل فی القفار←شمارهٔ ۲می رود آب رخ از باده ی گلرنگ مرا←شمارهٔ ۳ساقیا وقتِ صبوح آمد بیار آن جام را←شمارهٔ ۴دست گیرید درین واقعه کافتاد مرا←شمارهٔ ۵آب آتش می برد خورشید شب پوش شما←شمارهٔ ۶همچو بالات بگویم سخنی راست تو را←شمارهٔ ۷مگذار مطرب را دمی کز چنگ بنهد چنگ را←شمارهٔ ۸یاد باد آنکه بروی تو نظر بود مرا←شمارهٔ ۹آن نقش بین که فتنه کند نقش بند را←شمارهٔ ۱۰رام را گر برگ گل باشد نبیند ویس را←شمارهٔ ۱۱وقت صبوح شد بیار آن خور مه نقاب را←شمارهٔ ۱۲ای ماه قبچاقی شب است از سر بِنِهْ بَغطاق را←شمارهٔ ۱۳آن ماه مهر پیکر نامهربان ما←شمارهٔ ۱۴رحم بر گدایان نیست ماه نیمروزی را←شمارهٔ ۱۵گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب←شمارهٔ ۱۶ای چشم نیمخواب تو از من ربوده خواب←شمارهٔ ۱۷ای لب لعلت ز آب زندگانی برده آب←شمارهٔ ۱۸طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوب←شمارهٔ ۱۹دیشب در آمد آن بت مه‌روی شب‌نقاب←شمارهٔ ۲۰ای ز چشمت رفته خواب از چشم خواب←شمارهٔ ۲۱مغنّی وقت آن آمد که بنوازی رباب←شمارهٔ ۲۲ای کرده مه را از تیره شب نقاب←شمارهٔ ۲۳ای خط سبز تو همچون برگ نیلوفر در آب←شمارهٔ ۲۴طرّه مشکین نباشد بر رخ جانان غریب←شمارهٔ ۲۵سحر بگوش صبوحی کشان باده پرست←شمارهٔ ۲۶زلفش نافه ی تاتار تاریست←شمارهٔ ۲۷شعاع چشمه ی مهر از فروغ رخسارست←شمارهٔ ۲۸دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراست←شمارهٔ ۲۹وه که از دست سر زلف سیاهت چه کشیده‌ست←شمارهٔ ۳۰این باد کدامست که از کوی شما خاست←شمارهٔ ۳۱لب شیرین تو هر دم شکرانگیزترست←شمارهٔ ۳۲کاف و نون جزوی از اوراق کتب خانه ماست←شمارهٔ ۳۳ای که شهد شکرین تو برد آب نبات←شمارهٔ ۳۴پیش اسبت رخ نهم ز آنرو که غم نبود زمات←شمارهٔ ۳۵رخسار تو شمع کایناتست←شمارهٔ ۳۶سنبلش برگ ارغوان بگرفت←شمارهٔ ۳۷چو طلعت تو مرا منتهای مقصودست←شمارهٔ ۳۸ایکه از سرچشمه ی نوشت برفت آب نبات←شمارهٔ ۳۹ای قمر تابی از بنا گوشت←شمارهٔ ۴۰هر که مجنون نیست از احوال لیلی غافلست←
۱ از ۱۰صفحهٔ بعد ←