خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرّیست مرا با تو که اغیار نداندکاسرار می عشق تو هشیار نداند
۲
در دایره‌ی عشق هر آن‌کس که نهد پایاز شوق خطت نقطه ز پرگار نداند
۳
گر بلبل دلسوخته بیرون رود از باغباز از سر مستی ره گلزار نداند
۴
هر کس که گرفتار نگردد به کمندیدر قید غمت حال گرفتار ندارند
صفحهٔ ۱ از ۳