خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نغمه ی خوشت دم داود را شعاروی عندلیب را نفست کرده شرمسار
۲
انفاس روح بخش تو جانرا حیات بخشو اعجاز عیسوی زدمت گشته آشکار
۳
دستانسرای گلشن روحانیون ز شوقبردارد از نوای خوشت نغمه ی هزار
۴
وین چرخ چرخ زن ز سماع تو هر زمانچون صوفیان بچرخ درآید هزار بار
صفحهٔ ۱ از ۳