خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با عقیق لب او لعل بدخشان کم گیربا گل عارض او لاله ی نعمان کم گیر
۲
سخن سرکشی سرو سهی بیش مگویقد یارم نگر و سرو خرامان کم گیر
۳
با وجود لب لعل و خط مشک آسایشیاد ظلمت مکن و چشمه ی حیوان کم گیر
۴
شب تاریک اگرت وصل میسّر گرددبا رخش چشمه ی خورشید درخشان کم گیر
صفحهٔ ۱ از ۳