خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شده بر مه ز شبه مُهره سازبا شُبه‌ات مار سیه مهره باز
۲
جادوی هاروت‌وَشَت دلفریبهندوی زنگی صفتت ترکتاز
۳
بزم صبوحی ز قدح برفروزرایت عشرت به چمن برفراز
۴
وصل گل و بلبل و فصل بهارزلف تو و ماه و شبان دراز
صفحهٔ ۱ از ۳