خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو را پای بگل می رود از رفتارشواب شیرین ز عقیق لب شکربارش
۲
راهب دیر که خورشید پرستش خوانندنیست جز حلقه ی گیسوی بتم زنارش
۳
هرکرا عقل درین راه مربّی باشدلاجرم در حرم عشق نباشد بارش
۴
قرص خورشید ز روی تو بجائی ماندورنه هر روز کجا گرم شود بازارش
صفحهٔ ۱ از ۳