خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده آن راح روان بخش که در مجلس خاصمایه ی روح فزائی بود از روی خواص
۲
دوستان شمع شبستان و پریوش ساقیماه خوش نغمه نواساز و حریفان رقّاص
۳
عقل را ره نبود بر در خلوتگه عشقعام را بار نباشد بسرا پرده ی خاص
۴
ای بسا دُرّ گرانمایه که آید بکنارتا درین بحر بود مردم چشمم غوّاص
صفحهٔ ۱ از ۲