خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما مست می لعل روان پرور یاریمسودا زده ی زلف پریشان نگاریم
۲
بر لعل لبش دست نداریم ولیکنتا سر بود از دامن او دست نداریم
۳
گر بی بصران شیفته ی نقش و نگارندما فتنه ی نوک قلم نقش نگاریم
۴
با روی تو فارغ ز گلستان بهشتیمبا بوی تو مستغنی از انفاس بهاریم
صفحهٔ ۱ از ۳