خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چشم می پرستت آشوب چشم بندانوی زلف پر شکستت زنجیر پای بندان
۲
مهپوش شب نمایت شام سحرنشینانیاقوت جان فزایت کام نیازمندان
۳
رویت بدل فروزی خورشید بت پرستانزلفت بدستگیری اومید مستمندان
۴
از شام روز پوشت سرگشته تیره روزانوز نقش دلفریبت آشفته نقش بندان
صفحهٔ ۱ از ۲