خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سر زلف ترا پیشه سمن فرسائیوی لب لعل تر ای عادت روح افزائی
۲
رقم از غالیه بر صفحه ی دیباچه زنیمشک تاتار چرا بر گل سوری سائی
۳
لعل در پوش گهرپاش ترا لؤلؤی ترچه کند کز بن دندان نکند لالائی
۴
روی خوب تو جهانیست پر از لطف و جمالوین عجبتر که تو خورشید جهان آرائی
صفحهٔ ۱ از ۳