خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز که بنشیند فریاد ز هر سوییزان پیش که برخیزد صد فتنه ز هر کویی
۲
در باغ بتم باید کز پرده برون آیدورنی به چه کار آید گل بی‌رخ گل‌رویی
۳
آن موی‌میان کز مو بر موی کمر بنددمویی و میان او فرقی نکند مویی
۴
دل باز به جان آید کز وی خبری یابدبلبل به فغان آید کز گل شنود بویی
صفحهٔ ۱ از ۲