خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من مستم و دل خراب جان تشنه و ساغر آببرخیز و بده شراب بنشین و بزن رباب
۲
ای شام تو بر سحر وی شور تو در شکردر سنبله ات قمر در عقربت آفتاب
۳
بر مشک مزن گره بر آب مکش زرهیا ترک خطا بده یا روی ز ما متاب
۴
در بر رخ ما مبند بر گریه ی ما مخندبگشای زمه کمند بردار زرخ نقاب
صفحهٔ ۱ از ۳