خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل نگفتمت که ز زلفش عنان بتابکاهنگ چین خطا بود از بهر مشک ناب
۲
ای دل نگفتمت که ز لعلش مجوی کامهر چند کام مست نباشد مگر شراب
۳
ای دل نگفتمت که به چشمش نظر مکنکز غم چنان شوی که نبینی به خواب خواب
۴
ای دل نگفتمت که ز ترکان بتاب رویزانرو که تَرکِ تُرکِ ختائی بود صواب
صفحهٔ ۱ از ۴