خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باغ و صحرا با سهی سروان نسرین بر خوشستخلوت و مهتاب با خوبان مه پیکر خوشست
۲
غنچه چون زر دارد ار خوش دل بود عیبش مکنراستی را هر چه بینی در جهان بارز خوشست
۳
کاشکی بودی مرا شادی اگر دینار نیستزانک با دینار و شادی ملکت سنجر خوشست
۴
چون خلیل ار در میان آتش افتادم چه باککاتش نمرود ما را بابت آذر خوشست
صفحهٔ ۱ از ۳