خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم آن گدای که سلطان گدای ماستما زیر دست مهر و فلک زیر پای ماست
۲
تا بر در سرای شما سر نهاده ایماقبال بنده ی در دولتسرای ماست
۳
بودی بسیط خاک پر از های و هوی ماو کنون جهان ز گریه پر از های های ماست
۴
زینسان که در قفای تو از غم بسوختیمگوئی که دود سوخته ئی در قفای ماست
صفحهٔ ۱ از ۳