خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرت چو مورچه گرد شکربر آمده استتو خوش بر آی که با جان برابر آمده است
۲
بنوش لعل روان چون زمرّد سبزتنگین خاتم یاقوت احمر آمده است
۳
چشمه ی نوش تو سبزه گر بدمیدترش مشو که نبات از شکر برآمده است
۴
بگرد چشمه ی نوش تو سبزه گر بدمیدترش مشو که نبات از شکر برآمده است
صفحهٔ ۱ از ۳