خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منزل ار یار قرین است چه دوزخ چه بهشتسجدهگه گر به نیاز است چه مسجد چه کنشت
۲
جای آسایش مشتاق چه هامون و چه کوهرهزن خاطر عشّاق چه زیبا و چه زشت
۳
عشقبازی نه به بازیست که دانندهٔ غیبعشق در طینت آدم نه به بازیچه سرشت
۴
تا چه کردم که ز بدنامی و رسوایی منساکن دیر مغانم به خرابات نهشت
صفحهٔ ۱ از ۳