خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر کوی خرابات محبت کوئیستکه مرا بر سر آن کوی نظر بر سوئیست
۲
دهنش یکسر مویست و میانش یک مویوز میان تن من تا بمیانش موئیست
۳
ابروی او که ز چشمم نرود پیوستهنه کمانیست که شایسته ی هر بازوئیست
۴
مرهمی از من مجروح مدارید دریغکه دلم خسته ی پیکان کمال ابروئیست
صفحهٔ ۱ از ۳