خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه کز آهم مه و پروین بسوختاختر بخت من مسکین بسوخت
۲
آتش مهرم چو در دل شعله زدبر فلک بهرام را زوبین بسوخت
۳
سوختم در آتش هجران اوپشّه را بین کز غم شاهین بسوخت
۴
ای بسا خسرو که او فرهادواردر هوای شکّر شیرین بسوخت
صفحهٔ ۱ از ۳