خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلیست که تا جان برون نمی آیدز تاب طرّه جانان برون نمی آید
۲
چو ترک مهوش کافر نژاد من صنمیز خیلخانه خاقان برون نمی آید
۳
چو روی او سمن از بوستان نمی رویدچو لعل او گهر از کان برون نمی آید
۴
نمی رود نفسی کان نگار کافر دلبقصد خون مسلمان برون نمی آید
صفحهٔ ۱ از ۳