خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ز پیش برانی مرا که بر خواندوگر مراد نبخشی که از تو بستاند
۲
بدست تست دلم حال او تو می دانیکه سوز آتش پروانه شمع می داند
۳
چه اوفتاد که آن سرو سیمتن برخاستخبر برید بدهقان که سرو ننشاند
۴
برفت آنکه بلای دلست و راحت جانمگر خدای تعالی بلا بگرداند
صفحهٔ ۱ از ۳