خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحر چو بوی گل از طرف مرغزار برآیدنوای زیر و بم از جان مرغ زار بر آید
۲
بیار ای بت ساقی می مروّق باقیکه کام جان من از جام خوشگوار برآید
۳
چو در خیال من آید لب چو دانه نارتببوستان روانم درخت نار برآید
۴
خط تو چون بخطا ملک نیمروز بگیردخروش ولوله از خیل زنگبار برآید
صفحهٔ ۱ از ۳