خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جادوئی چون نرگس مستت به بیماری که دیدهندوئی چون طره ی پستت بطرّاری که دید
۲
در سواد شام تاری مشک تاتاری که یافتبر بیاض صبح صادق خطّ زنگاری که دید
۳
مردم آزاری و هر دم عزم بیزاری کنیبیگناهی مردم آزاری و بیزاری که دید
۴
چون ندارم زور و زر هم چاره ی من زاریستبی زر و زوری بدین مسکینی و زاری که دید
صفحهٔ ۱ از ۲