خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حدیث جان بجز جانان نداندکه جز جانان کسی در جان نداند
۲
مرا با درد خود بگذار و بگذرکه کس درد مرا درمان نداند
۳
روا باشد که دور از حضرت شاهبمیرد بنده و سلطان نداند
۴
اگر بلبل برون آید ز بستانز سرمستی ره بستان ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳