خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی زلفت گرهگیری پر از بندلب لعلت نمک دانی پر از قند
۲
نقاب ششتری از ماه بگشایطناب چنبری بر مشتری بند
۳
سرم بر کف ز دستان تو تا کیدلم در خون زهجران تو تا چند
۴
کسی کو خویش را در یار پیوستکجا یاد آورد از خویش و پیوند
صفحهٔ ۱ از ۳