خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم باد صبا جان من فدای تو بادبیا گرم خبری زان نگار خواهی داد
۲
حدیث سوسن و گل با من شکسته مگویکه بنده با گل رویش ز سوسنست آزاد
۳
ز دست رفتم و در پا فتاد کار دلمبساز چاره ی کارم کنون که کار افتاد
۴
چو غنچه گاه شکر خنده سرو گلرویمزبان ناطقه دربست چون دهان بگشاد
صفحهٔ ۱ از ۳