خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کزان سر زلف دو تا نمی ترسدمعّینست که از اژدها نمی ترسد
۲
مرا ز طعن ملامت گران مترسانیدکه برگ بید ز باد هوا نمی ترسد
۳
مریض شوق ز تیر ستم نمی رنجدقتیل عشق ز تیغ جفا نمی ترسد
۴
از آن دو جادوی عاشق کش تو می ترسمکزان بترس که او از خدا نمی ترسد
صفحهٔ ۱ از ۳